Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2008 13:02

Μέρες ραδιοφώνου στο χωριό

…..Η Λάμπρου, με το που λάλησε ο κόκορας, έχει σηκωθεί κιόλας από το κρεβάτι. Είχε αγωνία, γιατί χθες έλαβε γράμμα από τη Γερμανία που της έλεγε ο γιος της, πως σήμερα, θα τις έστελνε ένα μήνυμα, και θα της αφιέρωνε ένα τραγούδι.

 

Κατά τις επτά ανοίγει το ραδιόφωνο, ( ένα μεγάλο Grundicτου ΄40), ακούει την καθιερωμένη καλημέρα και το μουσικό σήμα τηςΕ.Ι.Ρ (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας), από το τραγούδι ο (Τσοπανάκος), ένα μουσικό σήμα, με διαχρονική αξία, που ακούγεται εδώ και εβδομήντα χρόνια.

Μετά από λίγη προσπάθεια και αρκετά παράσιτα, ανάμεσα σε βραχέα και μεσαία κύματα, πιάνει το ράδιο- Αμαλιάδα. Είναι το ραδιόφωνο που ακούει, σχεδόν όλοι η δυτική Ελλάδα, γύρω στη δεκαετία του ΄60.

Είναι το ραδιόφωνο που στέλνει μηνύματα των ξενιτεμένων, και αναζητήσεις μέσω του Ε.Ε.Σ.

  

   Η Λάμπρουέχει παιδιά στην ξενιτιά, και εκτός από τα γράμματα και τα καρτ-ποστάλ, έχει και το ραδιόφωνο πάντα αγκαλιά.

Περιμένει σήμερα με αγωνία να ακούσει το μήνυμα που θα τις έστελνε ο γιος της, μαζί με το αγαπημένο του τραγούδι…

 

………..

 

…..Το ψωμί στη γάστρα είναι έτοιμο, και το φαί στην κατσαρόλα σιγοβράζει. Κάτι με τις κότες, κάτι με τις γίδες η ώρα πήγε 10. Τα έχει   σχεδόν όλα έτοιμα, για να αφοσιωθεί με λαχτάρα στο ραδιόφωνο, που είναι η αγαπημένη επικοινωνία των ξενιτεμένων, με τους δικούς του ανθρώπους.

- Μαμά, ο Γιώργος είμαι.

- Μην ανησυχείς, είμαι μια χαρά.

- Πες στον πατέρα τα  Χριστούγγενα που θα ’ρθω, θα του φέρω ένα χρυσό ρολόι. Εσένα σου πήρα νάιλον κάλτσες και της Κατίνας ένα ζευγάρι μεταξωτά σεντόνια.

- Μαμά, να μου προσέχεις την Κατίνα, και πες της πως την αγαπώ πολύ, και πως περιμένω με λαχτάρα να τη σφίξω στην αγκαλιά μου.

Πες της να μην ανησυχεί, τα Χριστούγγενα που θα ΄ρθω, θα περάσουμε και τις βέρες.

 Το παρακάτω  τραγούδι το αφιερώνω στην  Κατίνα…

………..

 

….. Αυτά και άλλα πολλά λέει ο εκφωνητής, και καπάκι πέφτει η Μαντουβάλα. Στη συνέχεια ακούγονται και άλλα τραγούδια,- είναι  οι αφιερώσεις των ξενιτεμένων,- και το σπίτι γεμίζει με καημούς και αναστεναγμούς. Οι καρδιές των αγαπημένων προσώπων ραγίζουν και ένα πικρό  δάκρυ γεμάτο προσμονή, φαίνεται στην άκρη των ματιών τους.

 Η παραπονιάρικη φωνή του Καζαντζίδη, φεύγει έξω μακριά, αντηχεί μέσα στις ρεματιές και στα λαγκάδια, και φτάνει σε κάθε σπίτι μετανάστη, που περιμένει με λαχτάρα την επιστροφή του ξενιτεμένου. Ανεβαίνοντας προς το Ζερβό και φθάνοντας στη Φιλκόλακα, ακούς και από το διπλανό χωριό τα ίδια παραπονιάρικα τραγούδια.

Καημοί της ξενιτιάς, της προσμονής και της αγάπης.

Όλα σχεδόν τα ραδιόφωνα του χωριού είναι συντονισμένα στο ράδιο- Αμαλιάδα. Η εκπομπή μηνύματα των ξενιτεμένων φτάνει στο τέλος της, και  οι καημοί των ανθρώπων καταλαγιάζουν, μέχρι να έρθει η επόμενη μέρα.

Μέρες ραδιοφώνου…….

………..

 

…..Έφτασε το μεσημέρι και η Πανωρέα καθισμένη στα σκαλιά,  κεντάει τη Γενοβέφα, τραγουδώντας  με υπέροχη μελωδική φωνή το ( Άσπρο πουκάμισο φορώ και μαύρο θα το βάψω….), και οι μικρότερες αδελφές της, τρέχουνε να ακούσουν τη ( Λάουρα και τον Λαμπίρη ), τις αγαπημένες εκπομπές των κοριτσιών.

Ήταν το ραδιόφωνο μια διέξοδο για αυτές ( ανύπαντρες και μικρομάννες),  μπας και ξεφύγουν για λίγο από τη σκάφη και τη μυρωδιά της γαλατίλας

Μέρες ραδιοφώνου…….

 

………….

 

 ….. Σε λίγο ο ήλιος κοντεύει να δύση και τα παιδιά πριν μαζευτούν στην  καμαρούλα (2Χ3), για της βραδινές εκπομπές του ραδιοφώνου, πάνε μια βόλτα μέχρι το καφενείο. Στριμωγμένα στο παράθυρο βλέπουν τους πατεράδες τους να παρακολουθούν με αγωνία. Έχουμε εκλογές σήμερα και σε λίγο αρχίσει η αναμετάδοση των αποτελεσμάτων. Τα πρώτα αποτελέσματα είναι ενδεικτικά, για αυτό και η αδρεναλίνη στο κατακόκκινο. Η πιο χαρακτηριστική φωνή του ραδιοφώνου (που ακούγεται σχεδόν σε όλα τα σπουδαία γεγονότα τη εποχής) λέει τα πρώτα αποτελέσματα.

 

Μέσα στο καφενείο απόλυτη ησυχία.

Έλαβων  Ε.Ρ.Ε. . . τόσο.

Ένωση Κέντρου ...τόσο.

 Ε.Δ.Α  .................  τόσο.

Λοιποί… ……….. τόσο.

Ξαφνικά  γίνεται ένας παντζουρλισμός. Διαφωνίες, γκρίνιες, αμηχανία, και κάποιοι στο βάθος να περιμένουν τα χειρότερα.

Τα παιδιά δεν πήραν μυρωδιά το τι έγινε , αλλά το ένστικτο τους  έλεγε ότι ήρθε η ώρα για την καμαρούλα…

 

………..

 

 ….. Κοντεύει οκτώ το βράδυ, και έξω πίσσα σκοτάδι. Τα παιδιά μες στην καμαρούλα απολαμβάνουν το δικό τους ραδιόφωνο. Σχεδόν κάθε μέρα και από μία εκπομπή.  Ο Καραγκιόζης, το Θέατρο της Δευτέρας, αστυνομικές ιστορίες κάθε Τρίτη βράδυ, και τα Σαββατοκύριακα να σκας στα γέλια με την Ρένα Ντόρ και τις αδελφές Καλουτά.

Μέρες ξεγνοιασιάς,  μπορεί;

Μέρες ραδιοφώνου, σίγουρα.!!!!!

 

……….

 

 ….. Ακούγεται το μουσικό σήμα της Ε.Ι.Ρ. και η καθιερωμένη καληνύχτα. Η Λάμπρου πάει να πλαγιάσει δίπλα στο τζάκι  φορώντας της νάιλον κάλτσες. Η Κατίνα στο άλλο δωμάτιο στριφογυρίζει, δεν την παίρνει ο ύπνος. Γυρίζει από το άλλο πλευρό και αγκαλιά με τα μεταξωτά σεντόνια, σκέφτεται πότε θα έρθει εκείνη η ώρα, που θα φύγει και αυτή μακριά, για τη Γερμανία η για κάπου αλλού.   ……

Μέρες ραδιοφώνου του ’60.   

  • Το τρίτο μάτι: Το τρίτο μάτι, τεύχος 163, Οκτ. 2008

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο Νερόμυλος δημιουργήθηκε το 2000 απο τον...

"Το ζεύκι"

Παρουσίαση ταβέρνας "Το ζεύκι" στον Βαθύκαμπο Άρτας    

Άραχθος Χαγιάτι

Άραχθος Χαγιάτι

Το Ξενοδοχείο ''Άραχθος Χαγιάτι'' βρίσκεται στην Φτέρη...

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Επισκεφθήκαμε το οινοποιείο του Κώστα Βασιλείου στον...

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτ…

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτσου

Τις Απόκριες επισκεφτήκαμε και εμείς το καφενείο...

kalesma