Σάββατο, 07 Ιουνίου 2008 19:42

Κουίζ

Πόσες είναι οι αχυρώνες στο χωριό μας,

και πόσοι είναι οι ψηφοφόροι;  

 

- Για τις γυναίκες που θα λύσουν το κουίζ, κερδίζουν τζάμπα ηλιοθεραπεία δίπλα στο ποτάμι, ξαπλωμένες σε ζι –ζλογκ καρέκλες προσφορά της εταιρείας  universal. Για τους άντρες ,τζάμπα χορό στα πανηγύρια, κατά την περίοδο του Αυγούστου, προσφορά του  Κώστα Χουλιάρα, που διατηρεί καφενείο στα Ναζαίικα.

 

 - Να σοβαρευτούμε  λίγο, και να δούμε κάποια πράγματα με ψυχραιμία . 

 -  To2006 αυτοί που ψήφισαν ήταν 294. Σε προηγούμενες εκλογές οι ψηφίσαντες ήταν πολύ περισσότεροι

- Αμέσως διαπιστώνει κανείς το αυτονόητο,- ότι δηλαδή,- φεύγοντας ο      κόσμος από το χωριό, πήρε μαζί του τα πολιτικά του δικαιώματα, και άνοιξε οικογενειακή μερίδα στον τόπο της νέας του κατοικίας. Από  μια πρόχειρη ματιά, η επιλογή αυτή φαίνεται, να μην έχει κάτι το επιλήψιμο, και θα μπορούσε κανείς με λογικά επιχειρήματα να τεκμηριώσει την απόφασή του αυτή.

 -Εγώ όμως θα δώσω μια άλλη διάσταση στα πράγματα παίρνοντας το οποιοδήποτε ρίσκο. Ένα σχόλιο μέσα από την εφημερίδα του στυλ,          «Παρακαλούνται όλοι όσοι κατάγονται από το Κεντρικό να μεταφέρουν το εκλογικό τους δικαίωμα και την οικογενειακή τους μερίδα στο Δήμο Αθαμανίας», θα άξιζε τον κόπο; Κατά την ταπεινή μου γνώμη μου ναι.

Είναι άπιαστο όνειρο το μαγικό νούμερο των 400 ψηφοφόρων-, γιατί τόσους χρειαζόμαστε,- καθότι ο τελευταίος Δημοτικός Σύμβουλος της πλειοψηφίας θέλει 313 ψήφους και τις μειοψηφίας 235. Κατά την γνώμη μου όχι.

 - Ένα είναι  σίγουρο πως η αύξηση των ψηφοφόρων στο Κεντρικό θα μας έδινε τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε, με όρους ισότητας σε σχέση με τις άλλες κοινότητες, την εκπροσώπηση ενός Δημοτικού Συμβούλου στο Δήμο μας. Αυτό από μόνο του λέει πολλά, χωρίς να προσθέσουμε τίποτε άλλο. Θα πω μόνο τούτο. Ότι δεν χρειάζεται και μεγάλος προβληματισμός και αναλύσεις επί αναλύσεων για να καταλάβουμε, τι σημαίνει να έχουμε τον δικό μας Δημοτικό Σύμβουλο,- τον δικό μας άνθρωπο,- που θα ενδιαφερθεί και θα δουλέψει με αυταπάρνηση για τα προβλήματα του χωριού του. Τώρα θα μου πείτε, υπάρχει τέτοιο είδος ανθρώπου στην εποχή που ζούμε, μάλλον όχι  (γιατί το είδος αυτό τείνει προς εξαφάνιση). αλλά με λίγο ψάξιμο κάτι μπορεί να γίνει.

 

 - Τελευταία υπάρχει μια τάση μεταφοράς, των εκλογικών δικαιωμάτων, αλλά είμαστε ακόμη στην αρχή, και χρειάζεται να διανύσουμε πολύ δρόμο μέχρι να φτάσουμε στο ποθητό αποτέλεσμα. Για αυτούς που το αποφασίσανε,τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο, και είναι  παράδειγμα προς μίμηση, για αυτούς που ακόμη το σκέφτονται, και που δεν μπορούν να ξεπεράσουν τις οποιεσδήποτε αναστολές.

 

 -Πληθυσμιακά το χωριό μας  είναι το μικρότερο και βρίσκετε στην άκρη των εξελίξεων όσων αφορά των επιλογών του Δήμου,  παρ’ όλα αυτά όμως  το Κεντρικό, καθαρά από ιδιωτική πρωτοβουλία, τον τελευταίο καιρό, δηλώνει παρών, και είναι ένα σημείο αναφοράς στη μέση κοιλάδα Αράχθου. 

 

 - Οι μόνιμοι κάτοικοι στο χωριό μας ολοένα και λιγοστεύουν, ενώ παράλληλα βλέπει κανείς, να αναπτύσσετε ταχύρρυθμα μια οικοδομική δραστηριότητα, που σημαίνει, οτι φτιάχνονται καινούργια σπίτια, η ανακαινίζονται τα παλιά, και οτι υπάρχει  ένα τουριστικό ενδιαφέρον για επενδύσεις. Μακάρι αυτή η μόδα να κρατήσει για πολύ, και να μην είναι σαν μια φούσκα του χρηματιστηρίου  που είναι έτοιμη να κάνει μπάμ, γιατί τότε (κλάψτα Χαράλαμπε)!!!.

 - Γεννιέται λοιπόν το εύλογο ερώτημα, τι θα αλλάξει  αν φέρουμε όλοι τα δικαιώματά μας στο χωριό , θα αυξηθούν ξαφνικά οι μόνιμοι κάτοικοι; Φυσικά όχι!! Σε  βάθος όμως χρόνου, ποιος ξέρει, κάτι μπορεί να αλλάξει. Το σίγουρο είναι, ότι θα δημιουργήσει  αισιοδοξία και ελπίδα για τους νέους που αποφάσισαν να παραμείνουν στον τόπο τους, και κίνητρο για αυτούς που θέλουν να επιστρέψουν.

 

 - Ο καινούργιος ψηφοφόρος στο χωριό  δεν θα σκέφτεται μόνο τον Αύγουστο για να πάει διακοπές και μετά όπου φύγε-φύγε,  αλλά θα του δημιουργηθεί το ενδιαφέρον για κάτι περισσότερο. Δεν θα είναι πλέον τουρίστας!! Θα λέει με καμάρι ότι είναι Δημότης Αθαμανίας, και θα απαιτεί με περίσσιο ζήλο, περισσότερα πράγματα να πραγματοποιήσει ο Δήμαρχος, ( χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να το κάνει ανεξάρτητα από το που ψηφίζει ).

 - Θα ενδιαφερθεί περισσότερο για τα χωράφια του, για το αν θα έχουμε νερό να πιούμε η να ποτίσουμε, για καλύτερους δρόμους μέσα στο χωριό, για το που θα πάνε τα σκουπίδια, για όλα εκείνα που κάνουν έναν άνθρωπο να νοιάζεται για τον τόπο του.

 - Δυστυχώς όμως, παραμένουμε όλοι άπραγες, χωρίς να έχουμε την διάθεση και το κουράγιο να κάνουμε η να προτείνουμε κάτι το καινούργιο. Οι καιροί αυτό επιτάσσουν, να ζούμε σε μια πόλη που δεν μας εκφράζει, αλλά να μην μπορούμε να πούμε αι σεχτίρ. Φτάνει πια! Και απευθύνουμε σ’ αυτούς που μας κυβερνάνε, Βουλευτές, Δημάρχους κ.λ.π. Δεν θέλουμε να μας κάνετε άλλο καλό,( γιατί δήθεν όλοι για το καλό μας δουλεύουνε), αλλά μάλλον μας δουλεύουνε. Μπουχτίσαμε από υποσχέσεις, και πολλά θα..! θα..! θα..!.

 

 - Το να τους ρίξουμε μια μούντζα είναι μια καθημερινή επιθυμία.

Το να τους πούμε, ότι δεν σας γουστάρουμε πια, και ότι  παίρνουμε τα πολιτικά μας δικαιώματα και πάμε στο χωριό μας είναι από μόνη της μια μικρή επαναστατική πράξη. Είναι το λίγο που μπορούμε να κάνουμε χωρίς μεγάλο κόπο. Και το λίγο-λίγο ,σιγά-σιγά γίνετε πολύ. Και αυτό είναι το ζητούμενο, το πολύ!!. Τα ψευτο- διλλήματα είναι πολλά, και η προσέγγιση  διαφορετική για τον καθένα, ανάλογα με το πώς βλέπει τη ζωή, και τι απαιτεί κανείς απ’ αυτήν. Οι εκβιασμοί και οι υποσχέσεις πάρα πολλές. Άλλοτε πιάνουν τόπο, και άλλοτε όχι. Θα αναφέρω μια μικρή προσωπική εμπειρία, που μάλλον δεν είναι μόνο δικιά μου.

 

 - Ανέκαθεν ήμουν, πρώτα δημότης Κεντρικού, και μετέπειτα δημότης Αθαμανίας. Για να πάνε όμως τα παιδιά μου στο παιδικό σταθμό του Δήμου Ζωγράφου, μου έλεγαν ότι πρέπει να είμαι δημότης Ζωγράφου, αλλιώς πως, δεν θα τα παίρνανε. Παραπληροφόρηση!!!. Από τη στιγμή που πληρώνω την ΔΕΗ, δημοτικά τέλη και λοιπά, έχω τα ίδια δικαιώματα με τους  δημότες, άρα κανένα πρόβλημα. Πιστοποιητικά, και διάφορα χαρτιά που χρειαζόμουνα κατά καιρούς, πιο γρήγορα τα έπαιρνα από το Δήμο Αθαμανίας, παρά από το Δήμο  Ζωγράφου.

Πολλές φορές, κρύβουμε μέσα μας πράγματα που δύσκολα τα εξομολογούμαστε. Ο παρακάτω διάλογος τα λέει όλα.

«  Άσε κ. Αγησίλαε, ξύπνησα πολύ πρωί σήμερα για να έρθω στη δουλειά.

- Καλά παιδί μου, από πού έρχεσαι;

- Από το Καπανδρίτι.

- Καλά, δεν μένεις μακριά;

- Εμ.. τι κάνω κ. Αγησίλαε, έτσι τα έφερε η ρημάδα η ζωή.

Και εσείς κύριε από πού έρχεστε; ρωτάει εμένα.

- Και εγώ μένω μακριά, πέντε ώρες δρόμο,  δυστυχώς δουλεύω εδώ, αλλά όπου νάνε  ήρθε ο καιρός να φύγω.»

  • Το τρίτο μάτι: Το τρίτο μάτι, τεύχος 162, Ιουλ. 2008

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο Νερόμυλος δημιουργήθηκε το 2000 απο τον...

"Το ζεύκι"

Παρουσίαση ταβέρνας "Το ζεύκι" στον Βαθύκαμπο Άρτας    

Άραχθος Χαγιάτι

Άραχθος Χαγιάτι

Το Ξενοδοχείο ''Άραχθος Χαγιάτι'' βρίσκεται στην Φτέρη...

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Επισκεφθήκαμε το οινοποιείο του Κώστα Βασιλείου στον...

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτ…

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτσου

Τις Απόκριες επισκεφτήκαμε και εμείς το καφενείο...

kalesma