Τετάρτη, 09 Ιανουαρίου 2008 14:23

Είναι ΠΡΟΚΛΗΣΗ-αλλά και- ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι στη δεκαετία το 60, λόγω της μεγάλης εσωτερικής μετανάστευσης ,που ανάγκασε μεγάλη μετακίνηση πληθυσμών, από τα χωριά προς τα αστικά κέντρα, προς αναζήτηση καλύτερης ποιότητας διαβίωσης, είχε σαν αποτέλεσμα να ερημώσουν τα χωριά και γενικότερα η επαρχεία, και να δημιουργηθούν  στον καινούργιο πλέον τόπο διαμονής, μικρές τοπικές κοινωνίες.

    Επειδή δεν θέλανε να χάσουν την επαφή μεταξύ τους, και για να μπορέσουν να  διατηρήσουν τις συνήθειές του και τον πολιτισμό τους, αναγκάστηκαν εκ των πραγμάτων,  να συγκεντρώνονται κάπου και να τα λένε.

    Έτσι λοιπόν στη δεκαετία του 70, και ιδιαίτερα μετά την μεταπολίτευση, άρχισαν  να  ξεφύτρωσαν σαν τα μανιτάρια , τοπικές αδελφότητες και πολιτιστικοί σύλλογοι.

    Γρήγορα λοιπόν δημιουργηθήκανε τα πρώτα στέκια, και μεγάλες η μικρές αίθουσες, πήραν αμέσως την μορφή της γειτονιάς , που οι πατεράδες μας, αναγκάστηκαν για διαφόρους λόγους ο καθένας να την αφήσουν πίσω.

    Γι’ αυτούς πλέον η συνάντηση εκεί, δεν ήταν υποχρέωση, αλλά διέξοδος, και η συλλογική δουλειά γινότανε πάντα με κέφι και μεράκι.

Τα χρόνια πέρασαν και οι καιροί έχουν αλλάξει. Ζούμε πλέον στην εποχή της ταχύτητας και του διαδικτύου. Η κοινωνική, η πολιτιστική και πολιτική κατάσταση που επικρατή σήμερα, δεν βοηθάνε με κανένα τρόπο την βιωσιμότητα και την ανάγκη ύπαρξης τέτοιων συλλόγων με αποτέλεσμα να μαραζώνουν καθημερινά. Το κέφι και το μεράκι για συλλογική δουλειά έχει πλέον αντικατασταθεί, με ένα απλό γεια .., τι κάνεις…,πως τα πας …,η δουλειά καλά…, και από κι και πέρα πάπαλα.

 …………………

 

    Δεν είναι καθόλου, μα καθόλου εύκολο, να προσεγγίσει  κανείς το θέμα αυτό. Θα πρέπει να σταθεί  κανείς  με σεβασμό, απέναντι σ’ αυτούς τους συλλόγους, που πολλές φόρες κάτω από δύσκολες συνθήκες, (βλέπε -στέγη - οικονομικό και  διάθεση για συλλογική δουλειά) άντεξαν, και που μερικοί ευτυχώς αντέχουν ακόμη. Μια σωστή ανάλυση των κοινωνικοπολιτικών δεδομένων της εποχής που δημιουργηθήκανε , και της  κατάστασης που επικρατεί σήμερα, είναι σίγουρο πως θα δώσουν κάποιες απαντήσεις. Το βέβαιο είναι ότι μερικοί είχαν και έχουν  να παρουσιάσουν κάποιο αξιόλογο έργο.

     Παρ’ όλα αυτά όμως ζούμε πλέον σε μια παράλογη εποχή. Αυτό που βιώνουμε σήμερα, είναι ένας κοινωνικός , πολιτιστικός και πολιτικός ξεπεσμός.

Ενδεικτικά θα αναφέρω, ότι δεν έχουν καμία σχέση ,ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης, ο Ελύτης , ο Σαββόπουλος , ο Τσιτσάνης , με τον (Βας-Βας, τον Κάτμαν και με  τον κάθε Καρβέλα ,όπως και τα πρωινάδικα με τα ξέκωλλα), που μας βομβαρδίζουνε καθημερινά από την τηλεόραση, χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και εξαιρέσεις.

    Αν αναφερθώ, και στην τρέχουσα πολιτική κατάσταση, είναι άστα να πάνε,- ένας σκέτος βόθρος-, χωρίς να σημαίνει ότι και η προηγούμενη ήταν καλύτερη. Τα ίδια σκατά είναι όλοι τους. Αν τους ακουμπήσεις θα πρέπει πρώτα να πιάσεις τη μύτη σου.  Με αποτέλεσμα όλων αυτών ,να παρακολουθεί κανείς τα γεγονότα, με μια τέλεια απάθεια και αποστροφή. Άντε λοιπόν εσύ, να πείσεις τον κάθε πολίτη ,να σηκωθεί από την πολυθρονάρα του, που με τόσο κόπο έφτιαξε στα ξένα, για να ασχοληθεί με τα κοινά. ΗΜΑΡΤΟΝ!!!!

      Το κάνω σαφές, πως η πρόθεσή μου, δεν είναι να ασχοληθώ με αυτό το θέμα, απλώς παραθέτω κάποιες παραμέτρους, για να καταλήξω, από εκεί που ξεκίνησα, αλλιώς είναι δεδομένο, πως στο δρόμο θα χαθώ.

…………

 

     Οι σύλλογοι λοιπόν, πέρα από τα γλέντια , τους χορούς, τις εκδρομές, το κόψιμο της πίτας, και άλλες ποικίλες δραστηριότητες με πραγματικό ενδιαφέρον, μπήκαν και  στην λογική, της έκδοσης εφημερίδας με τοπικά και όχι μόνο θέματα.

     Θέλω λοιπόν να σταθώ, ιδιαίτερα στην δικιά μας εφημερίδα,  που κατά τη γνώμη μου, στάθηκε όρθια παρά της δύσκολες στιγμές που πέρασε ο σύλλογος, εξ αιτίας αυτόν που ανέφερα προηγουμένους, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι ήταν και η μόνη αιτία.

     Η εφημερίδας μαςείναι ότι καλύτερο έχει απομείνει από τις δραστηριότητες του παρελθόντος,  καθότι οι λαίλαπα των εξελίξεων του ίντερνετ και  του smsσάρωσε τα πάντα. Η συλλογικότητα   είναι πλέον υπόθεση ολίγων ανθρώπων και ευτυχώς κάποιοι  από το χωριό μας, έχουν ακόμη  το (ψώνιο ) να ασχοληθούν με τα κοινά πράγματα ( π.χ. Επιτροπή Προστασίας Αράχθου) και την αξιόλογη προσπάθεια για την έκδοση της εφημερίδας.

    Ηεφημερίδα λοιπόν, πρέπει να διατηρηθεί ,να πάει ένα βήμα πιο μπροστά, και με κέφι και μεράκι με τρέλα και φαντασία να της δώσουμε μια νέα πνοή.

…………….   

 

    Έχω την εντύπωση, πως όσοι ασχολούνται με την εφημερίδα , δεν  είναι  επαγγελματίες δημοσιογράφοι, αλλά έχουν την καλή διάθεση και την όρεξη , για να τρέχουν δεξιά και αριστερά, για να μαζεύουν πληροφορίες και γεγονότα -- όσο βέβαια τους το  επιτρέπει ο ελεύθερος χρόνος που διαθέτουν--, γιατί απλά, αγαπάνε το χωριό τους , αγαπάνε το μέρος που   γεννηθήκανε, εκεί που πρωτοπαίξανε ( σκλέντσα και κουτσό).                             

……………

 

     Ειδησεογραφία υπάρχει μπόλικη , σημαντική η ασήμαντη, δεν έχει σημασία, όλα μπορούν να χωρέσουνε.

Για παράδειγμα, ήταν σημαντική η αναφορά της εφημερίδας ,στα θέματα που αφορούν την Προστασία του Αράχθου, την διαφύλαξη του φυσικού μας πλούτο, το οδικό δίκτυο, οικολογία και περιβάλλον κ.λ.π ,όπως είναι σημαντική, και η είδηση ότι οι προβατίνες του Γιαν’ Νίτσα από τα Πολίτσινα είναι έτοιμες για να γεννήσουν, και το ότι η γελάδα της Ζαχαρούλας είναι έγκυος. Αυτό σημαίνει κατά τη γνώμη μου ρεπορτάζ και ενημέρωση. Για να μπορέσουμε να κρατήσουμε μια ποιότητα στην εφημερίδα μας, θα πρέπει είναι πρόκληση για αυτούς που ασχολούνται, αλλά να είναι και πρόσκληση, προς όλους τους αναγνώστες, φίλους και χωριανούς, για να δίνουν πληροφορίες- ειδήσεις, η τέλος πάντων να ενημερώνουν τους (δημοσιογράφους  του Αράχθου ) για το ότι ακούνε, ότι βλέπουνε, και ότι αισθάνονται.

……………

 

     Από έγκυρες πηγές μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι κανείς δεν κάνει χρέη (δημοσιογράφου) απλώς κάποιοι με ζήλο και μεράκι εκφράζουν αυτό που νοιώθουν.

     Πότε με την μορφή της σάτιρας, και πότε με σοβαρότητα, γράφουν κάποιες απόψεις, που μπορεί να  προκαλέσουν το ενδιαφέρον. Άλλωστε για αυτό χρειαζόμαστε την εφημερίδα, για την καλή ενημέρωση, την  μεταξύ μας επικοινωνία, και για γνωριστούμε καλύτερα, χωρίς να σημαίνει ότι θα αφήσουμε τον παραδοσιακό τρόπο γνωριμίας , που είναι τα καφενεία και τα πανηγύρια..    

    Με συγχωράτε, αλλά πρέπει να σταματήσω κάπου εδώ, γιατί το άρθρο, είναι μεγάλο και μπορεί να μου το κουτσουρέψουνε από την συντακτική επιτροπή. Άλλωστε, το πολύ το λιβάνισμα βλάπτει, καθότι λέει και μια λαική παροιμία ,(το πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται και ο παπάς ). 

  • Το τρίτο μάτι: Το τρίτο μάτι, τεύχος 160, Ιαν. 2008

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο Νερόμυλος δημιουργήθηκε το 2000 απο τον...

"Το ζεύκι"

Παρουσίαση ταβέρνας "Το ζεύκι" στον Βαθύκαμπο Άρτας    

Άραχθος Χαγιάτι

Άραχθος Χαγιάτι

Το Ξενοδοχείο ''Άραχθος Χαγιάτι'' βρίσκεται στην Φτέρη...

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Επισκεφθήκαμε το οινοποιείο του Κώστα Βασιλείου στον...

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτ…

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτσου

Τις Απόκριες επισκεφτήκαμε και εμείς το καφενείο...

kalesma