Τετάρτη, 09 Ιανουαρίου 2008 10:26

Συνέντευξη με την Γεωργία Ζώη

Κυρία Ζώη , ξέρω ότι είστε ένας άνθρωπος που τολμάτε.

Θέλω αυτή η συνέντευξη να έχει μια πρωτοτυπία.

Δηλαδή. Θα σας πω εκ των προτέρων όλες τις ερωτήσεις  που έχω σκοπό να σας κάνω, και θέλω να μου απαντήσετε σε όλες με όποια σειρά εσείς επιθυμείτε, χωρίς να σας διακόψω καθόλου.

   -Τι λέτε , πως σας φαίνεται η ιδέα.

    -Πολύ καλή, δεν είναι όμως και πρωτότυπη  καθότι ξέρω έτσι απαντούν οι πολιτικοί.

    -Δεν πειράζει ας το επιχειρήσουμε και εμείς, και ας μας κρίνουνε οι αναγνώστες.

   - Πολύ ωραία, ξεκινάμε.

    -Πάμε λοιπόν.

 

1.Ερώτηση.

Η ιδέα για την συνέντευξη κ.Ζώη μου ήρθε όταν σας είδα στο θέατρο  να παίζετε την Κλυταιμνήστρα, σ’ ένα θέατρο μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Για πείτε μου με ειλικρίνεια  πως και κάνατε τέτοια επιλογή

 

2. Ερώτηση. Πήρατε μια σοβαρή απόφαση να γίνεται ηθοποιός, που απ’ ότι έμαθα υπήρχαν αντιδράσεις .Για πείτε μου γι’ αυτό το ευαίσθητο κομμάτι της ζωή σας.

 

3. Ερώτηση.Έχετε σπουδάσει και αρχιτέκτονας, πως τα καταφέρνετε και τα δύο.

 

4. Ερώτηση.Απ’ ότι φαίνεται είστε πολύ δραστήρια και στους δύο τομείς, έχετε καθόλου χρόνο να πηγαίνετε στο χωριό.

 

5. Ερώτηση. Βλέπω ότι έχετε μεγάλη αγάπη για τον Άραχθο, πια είναι η θέση σας για το φράγμα.

 

 

Έχω μάθει να κρατάω το λόγο μου. Δώδεκα χρονών γράφω σε μια έκθεσή μου ότι θα γίνω αρχιτέκτων.

Στα 16 μου παίζοντας αρχαία τραγωδία στα Γρεβενά - «Ανδρομάχη» στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη - ανακαλύπτω το θέατρο. Στα 17 μου παίζοντας «Μήδεια» στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη, υπόσχομαι μυστικά στον εαυτό μου ότι θα γίνω ηθοποιός.

Έπρεπε να κρατήσω και τις δύο υποσχέσεις. «Το παιδί θα γίνει αρχιτέκτων» δήλωνε ο πατέρας μου. Κι έγινα αρχιτέκτονας, τελειώνοντας με υποτροφία την Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

. Τελειώνω τη σχολή του Εθνικού και μέχρι σήμερα συνεχίζω να κρατώ το λόγο μου μένοντας πιστή και στα δύο αντικείμενα που σπούδασα και που ήταν επιλογές μου.

 

Δύσκολη απόφαση εκείνη την εποχή για μια νεαρή κοπέλα κόρη αξιωματικού (του Χρήστου Ζώη) και εγγονή παπά (του παπα Ζώη) να γίνει ηθοποιός. Σίγουρα το περιβάλλον μου και η μικρή κοινωνία του χωριού αντέδρασε.

Όμως ήταν τόσο μεγάλη η αγάπη μου για το θέατρο που δε με ακούμπησαν αυτές οι αντιδράσεις και ο πατέρας μου, διακριτικός, γλυκός και τρυφερός αποδέχθηκε σιωπηλά την επιλογή μου.

20 χρόνια μετά, στην σκέψη ότι οι γονείς μου είχαν γνωρίσει μόνο τη μισή τους κόρη, τους κάλεσα να έρθουν στο θέατρο και ήταν σαν να το περίμεναν χρόνια, σαν ώριμοι από καιρό!!!

 

Τα πρώτα χρόνια της κοινής επαγγελματικής μου πορείας, τόσο στην Αρχιτεκτονική όσο και στο θέατρο, ζω σε μια φρενίτιδα, σε μια δίνη.

Αχόρταγη, διψασμένη θαρρείς, κάνω τα πάντα, αρχιτεκτονική, θέατρο, σινεμά τηλεόραση, τραγούδι ταυτόχρονα χωρίς ανάσα, χωρίς καλά-καλά δεύτερη σκέψη.

Θέλω να δώσω το στίγμα μου ή μάλλον τα … στίγματα μου. Ασυμβίβαστη! Πολλές Πυθίες πρόβλεψαν ότι θα εγκαταλείψω γρήγορα το θέατρο, «ένα καπρίτσιο» είπαν. Άλλες αργότερα προφήτευσαν ότι θα αφήσω την αρχιτεκτονική γοητευμένη από τα φώτα της δημοσιότητας της ηθοποιού.

«Δε γίνεται δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη» έλεγαν. «Μα έχουμε δύο μασχάλες» απαντούσα. Και τις διέψευσα τις Πυθίες και συνεχίζω με ανεξέλεγκτη ορμή και τα δύο.

           

Ένα σοβαρό ατύχημα το 1986 βάζει φρένο σ΄ αυτή την ξέφρενη πορεία.

Αποφασίζω να βάλω σε τάξη και προτεραιότητα τις επιλογές μου.

Αυτή την τελευταία δεκαετία αισθάνομαι περισσότερο ώριμη και πλήρης από ποτέ γιατί αργά αλλά σταθερά κατάφερα να ισορροπήσω ανάμεσα στις δύο μου αγάπες, στις δύο μου επιλογές υπηρετώντας και τις δύο ισότιμα χωρίς η μία να είναι δεκανίκι της άλλης, αντίθετα συμπληρώνοντας η μία την άλλη.

Μπορώ στο θέατρο να κάνω ουσιαστικές δουλειές βουτώντας βαθιά σε μεγάλα έργα και σπουδαίους ρόλους χωρίς το άγχος της επιβίωσης άλλων συναδέλφων μου ηθοποιών που ζουν αποκλειστικά από το θέατρο. Δουλεύοντας με σχήματα και ομάδες χωρίς τους πακτωλούς των επιχορηγήσεων και της εμπορευματοποίησης. Εκεί όπου πραγματικά παράγεται πολιτισμός με επιστέγασμα τη φετινή παράσταση «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, αρχαία τραγωδία, στην «Θεατρική Σκηνή» του Αντώνη Αντωνίου, κι εγώ «Κλυταιμνήστρα». Μακριά από τις βαρύγδουπες  διαφημίσεις της τηλεόρασης και των εξωφύλλων. Από στόμα σε στόμα και οι θεατές έρχονται να κοινωνήσουν τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό

Με την «Έψιλον Κατασκευαστική» που συστήσαμε με τον συνεταίρο μου, τον  αρχιτέκτονα Βαγγέλη Τσιρώνη, απ’ τα δικά μας χώματα κι αυτός, (Κυψέλη - Ανεμορράχη), μελετάμε και κατασκευάζουμε οικισμούς, κατοικίες, κτήρια γραφείων, θέατρα σε όλη την Ελλάδα, προσπαθώντας να εντάξουμε όλες τις σύγχρονες τεχνικές για την προστασία του περιβάλλοντος.

 

Περιβάλλον!! Συνειρμικά για άλλη μια φορά γυρίζω πίσω.. στον Άραχθο.

Είμαι γέννημα του Άραχθου και θρέμμα όλης της Ελληνικής επαρχίας κι απ’ τα 17 μου της Αθήνας. Όμως πάντα θυμάμαι την λαχτάρα μου να ΄ρθει η ώρα να γυρίσουμε στο χωριό, στο Κεντρικό του οποίου είμαι δημότης. Εκεί πηγαίνω να ψηφίσω, εκεί απογράφομαι.

 Πάνω από 10 φορές το χρόνο φεύγω τελειώνοντας την παράσταση και οδηγώντας όλη νύχτα χωρίς ίχνος κούρασης ξημερώνομαι στο χωριό για να νοιώσω άλλη μια φορά την πρωινή δροσιά του Άραχθου, τις μυρωδιές, την πάχνη, τις μουσικές των νερών, το καλωσόρισμα των πουλιών και των ζώων και τρέμω στην ιδέα ότι αυτό τον Άραχθο θέλουν να μας τον πνίξουν.

 

Κανένας φραγμός και κανένα ΦΡΑΓΜΑ δεν θα τον εμποδίσει. Θα παραμείνει ειδυλλιακός κι αγέρωχος, ένας ομφάλιος λώρος που δένει το χθες με το αύριο, τα παιδιά των παιδιών μας θα συνεχίσουν να κολυμπούν και να ψαρεύουν στα καθαρά νερά του όπως κάναμε κι εμείς και οι πρόγονοι μας, θα συνεχίσει να γεννάει επιστήμονες και καλλιτέχνες που θα τον τραγουδούν στα πέρατα του κόσμου. Μαζί με τα γεφύρια και τους θρύλους του θα μείνει εκεί για να μας περιμένει να γυρίσουμε.

Και μια και μίλησα για καλλιτέχνες, παιδιά του Άραχθου, ανάμεσα σε τόσους θα θυμηθώ ένα πολύ νέο παιδί με μέλλον, τη μικροεγγονή του ΠαπαΖώη, Χάρις Νταλιάνη – Τριάντου, αξιωματικός και ζωγράφος της Σχολής καλών τεχνών, ακόμα θα θυμηθώ τον σκηνοθέτη Στράτο Στασινό σε όλες του τις ταινίες του οποίου ο Άραχθος πρωταγωνιστεί

  • Του Λευτέρη Καλιακάτσου: Του Λευτέρη Καλιακάτσου

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο νερόμυλος του Κρυονερίου

Ο Νερόμυλος δημιουργήθηκε το 2000 απο τον...

"Το ζεύκι"

Παρουσίαση ταβέρνας "Το ζεύκι" στον Βαθύκαμπο Άρτας    

Άραχθος Χαγιάτι

Άραχθος Χαγιάτι

Το Ξενοδοχείο ''Άραχθος Χαγιάτι'' βρίσκεται στην Φτέρη...

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Οινοποιείο Κώστα Βασιλείου

Επισκεφθήκαμε το οινοποιείο του Κώστα Βασιλείου στον...

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτ…

Καφενείο πλατείας Ναζαίων Κώστα Καλιακάτσου

Τις Απόκριες επισκεφτήκαμε και εμείς το καφενείο...

kalesma